Seni satırlara dökemem
Sözcüklerden hoyratça kıskanırım
En karamsar halimi geceye yakındım
Yıldızlar kandillerini umutsuzca söndürdü
Oysa seni umutsuzlara umut ol diye sevdim
Nerde bir hayallerini yitirmiş insan görsem
Durur seni anlatırdım cömertçe
Belki insanlığın umut fidanını birlikte sularız diye
Karanlığa kuşatılmış biçarelerin umut Hızırı
diye anlattım evrenin boşluğuna
Sesimi duyan olur belki
Umudun kaynağı sevdamızın hikayesini nesillere ulaştırsınlar diye
©cihannisa
C