Hüznüm hasretimdendir. Hasretim de belki bir küçük tebessümdü belki bir çift gözdü belki de kokusuydu. Artık uyumak istiyorum uyanıkken göremediğimi belki rüyamda görürüm diye. Bir umut işte hasretim belki de sona erer. Bir yol olsa da gitsem ona doyasıya sarılsam o kokusunu içime çeksem bir daha unutmamak için. Ahh Ahh keşke bir yol olsa sadece o gülüşünü görebilsem. Yok değil mi ! Geriye kalan bir ben birde sevdam değil mi ! Yıllar geçse de ömürler bitse de unutan ben olmayacağım o olacak.. Şuanda belki keyif kahvesini içiyor ve o güzel tebbesümüyle etrafa neşe saçıyordur. Belki benim gibi yanındaki çiçeği kederiyle kurutmuyordur. Belki benim gibi sigara dumanıyla göz yaşlarını silmiyordur. Ama olsun unutulmayı hak etmiyor yine. Ne kadar kırsa da ne kadar sevmese bile yinede olsun. Hep olacak umut kırıntılarımda..
©pismanadam
P