Beklemem kimseden çalsın kapımı
Vefasız dostlarım olmasın yeter
Varsın anmasın kimse adımı
Derdimden kimseler yanmasın yeter
İstemem dünyada olsun muradım
Silinsin sevincim kalmasın tadım
İçeyim ağudan ben yudum yudum
Ahımdan kimseler çekmesin yeter
Yiteyim alemde cismim olmasın
Aç kalsın bedenim ruhum doymadın
Yarama tabipler merhem bulmasın
Dilimden kem sözler çıkmasın yeter
Kor olsun kederler yaksın bağrımı
Duymasın kulaklar benim çağrımı
Bilmesin kimseler gönül kahrımı
Halimde kimseler olmasın yeter
Yunus olup kırk yıl çile çekeyim
Mecnun gibi çöllerde yitip gideyim
Aşık olup düşümde bade içeyim
Gönlümde umutlar bitmesin yeter
Secdeye ram olsun eğilmez başım
Kesilsin dünyadan ekmeğim aşım
Kalmasın isminden başka yoldaşım
Dergahından bizi kovmasın yeter
Bir garip Yunusum açtım derdimi
Bu aşkın narında yaktım kendimi
Bilmeden aşmışsam ben haddimi
Yaradan cürmümü affetsin yeter
Yunus GÖKHAN
©şiraze
Ş