Nereye gidersen git,
Kaçabildiğin yere kadar kaç.
Sevgilim, sen istesen de uzaklaşamasın benden.
Sen benim yüreğim de;
Hiç eskimeyen ve sönmeyen ince bir sızısın.
Gönül isterdi ki;
Sen kalbimde hiç solmayan,
Bir papatya olarak kalsaydın.
Orda kalamayan sensin, ben değilim…
Ah Sevgilim! Birçok şeyin kanına girdin;
Mesela papatyalar;
Senden sonra boynu bükük kalan yaprakları,
Siyaha döndü…
Martılardan, dört aydır haber yok,
Artık gelmiyorlar kız kulesine.
En çokta benim kanıma girdin sevgilim!
Bende ben kalmadı, bende ben kalmadı…
Senden sonra;
Umut rafa kalktı,
Ümit hâlâ çöpte,
Haksızlar daha dün gömdüler, haklıları…
©halilgkdn
H