Unut derler ya umutlarını,
Umutlar durağında..
Hayallerin..evet evet!
Yıkılır bazen birer birer..
Zira müphem gözlerde,
Sergüzeşt umutlar yere düşer,
Yağmur damlaları misali..
Zarif vuslatlar, umut! olur,
Tamda unut! dediklerinde..
Hani öyle mağrur bir umut,
Martının bir simit atıldığında,
Neşe ile kanat çırpması gibi..
Hep umutların kuyusuna,
Vazgeçmek düşer birer birer..
©şiirbey
Ş