Kanatlanır tüm göz yaşları, terkeder kabuklarını
Bir nefes kadar yakın, yüzünde küçük bir kesik
Dikişsiz kederler, güven sadece umutlara bağlanmış,
Üstün başın hepsi toz, tırnakların arasında beyaz kanlar.
Ucunda bir mermi, keskin gözler, hayat tüketen bakışlar,
Işıklar üzerinde, kaldırım lambaları, yolunu kesmişler
Her yer karanlık, leş gibi kokan bedenin, sanki bin yaşındasın
Yukardan inen bir yıldız üzerine papatyalar serper.
Elini tutan yağmur damlası, üstün başın hüzün kokar
Ellerin titriyor, hapın etkisi geçmiş, için bir yangın,
Birden Umuzlarına bir güvercin iner, beyaz bir tüy,
Galiba gidebilirim artık hakettiğim yere bu bir işaret...
Mhsm_atly65
©şiir_dünym
Ş