Akşamları hüzün çökünce şehrimize
Tutulmuş bir hıçkırık
Kendini gösteren can sıkıntısı gibi
Bataklıklar üstünde sislerin
Güneşin akşam vedası uzaklığın
Pencerenin önünden geçerken
Bir tebessüm
Bir gülümseme yürüyüşü
Yine sahte özverilerle dokunmuş
Bir akşam hüznü
Akşam kızıllığı vurunca yüzüne
Sabahları sessizce yola koyulurum
Bir akşamın yaşama uğraşı
Kimsesiz solgun çocukluğum
Ve bu demlediğim zaman hızlanır iken
Uzun bir süre sonra okuduğumuz
Hüzünlü birkaç satır
Düşüp kaldım, yüreğim cehennem gibi
Ey gece
Ey serinliği getiren karanlık
Bu soğuk, hüzünlü bakışında
Yağmur yağdıkça duygularımı büküyor sanki
Beyhude aşkın mücadelesinde
Gece yarısı şarkıları dinliyorum
Arafta kalmış bu bilincim
Belki bir yıl, belki daha uzun ömür
Seni unutturacak bir yer yoktur
Umutların ötesinde şehrin
Çaresiz bekleyiş
Çaresiz sesleniş
Buzullar ülkesinde kendiyle savaşan sessizliğin
Yine huzursuzluğun resmi geçidi
Yine hüzünlü bir akşama yanarım
©sedaderya
S