Umutsuz bir aşkın içinde yeşeren çaresizlik gibiydi; Hayal kırıklığım.
Solmuş bir yaprağın üstünde ki yağmur taneleri,
Kirpiklerimin ucunda donup kalan gözyaşları misali,
Bir o kadar birikmiş ve de bir o kadar kırılmıştım.
Kapalı bir kutuda yıllarca beklemiş duygular gibi artık önemini kaybetmiştim,içinde yaşadığım hayatın.
Çınar ağacının altında delicesine yağan yağmurun,
Öfkesini atmak istercesine yüreğime çarpan yıldırımların,
Benim çaresiz ve umutsuz hislerimin yanında gerçek bir devrimci gibi durup beni tekrardan hayatın umutsuzluğuna boyun eğmemem gerektiğini hatırlatıyordu âdeta.
©ruhumsiir
B