Hüzün karışmış acılar içinde
yanmış gönlümün külünde
yüreğime sen doğuyorsun yine
acılara tutsak benliğimde
mutluluk bir düşmüş diyorum sessizce
kaybettim ben seni göz göre göre.
anılara baktım mazim dağılmış
aşk kalpte yaşanır anlatılmazmış
oysa sen dilime duam olmuş
gönül çıram yanıp tutuşmuş
mutluluk bana çok uzakmış.
gözlerinde boğulduğum
teninin her karesine
şiirler yazdığım
bağrında ateşimi söndürdüğüm
avuçlarında kaybolduğum
sessiz çığlığım, unutamadığım...
dokunuşun örtü olurdu üzerime
soluksuz bırakırdım kendimi göğsüne
gezerdim ruhunun derinlerinde
kaybolurdum be sevdiğim gülüşünde
kaybettim ben seni göz göre göre.
sen bana verilmiş yaşam ödülü
bahçemin solmayan tek sarı gülü
ruhumun susmayan bülbülü
atan kalbimin mühürü
sensiz bu gönül hayata küstü.
bak bekliyorum çökmüş bir kuytuda
duygularım kör kütük sarhoş olsa da
eskimiş ışıklar duvarlarda
kirli bir sabahın akşamında
büyürken acılar arsızca
yaralı kalbim çırpınır aşkınla
bir adam ağlar yalnızlığın acısıyla...
©eminbarut
E