Unut diyorsun unutamıyorsun
Düşünmemek elinde değil biliyorsun
Sessiz çığlıklarınla düşüyorsun içindeki uçurumlara
Uzaklaşınca yanlız kalmak istediğinde ağlıyorsun
Gözyaşların canını dahada çok yakıyor
Kalabalıklar içinde yanlizliga yol alıyorsun
Ölmeden bedenini sarmış bembeyaz kefene bürünmüş gibi hissediyorsun kendini
Defalarca aynı şeyleri düşünüp en başa dönüyorsun
Çıkmaz sokaklarda kaybolup gitmeyi istiyorsun
Geceleri gözlerini kapatmak çaresizliğe açılan bir kapı misali
Bazen dalıp gidiyor aklın gözlerin
Ne yazikki onu unutamiyorsun
Eşinden dostundan duyduğun cümleler kalbine ok gibi sallanırken
Sessiz sedasız kaderine veryansın ediyorsun
Ne yazikki onu unutamıyorsun
©unutamam
U