Şimdi sen gittinya benden...
Beni bana bıraksaydın, keşke giderken...
Bir idamlık gibi,bir hükümlü gibi..
Celladım olmadan,boynumu gövdemden ayırmadan gitseydin...
Nefesimi kesmeden...
Ölümüm olmadan gitseydin..
Her ne yapsam, olumsuzluklar peşimi bırakmıyor..
O gülümseyişin, gelince gözlerimin önüne..
Bir anlık, tebessum beliriyor yüzümde..
Hepsi o işte..
Ne yaşadığım belli...
Ne de öldüğüm..
Yani anlayacağın,yaşayan ölü derlerya...
Öyleyim..
Şimdi sen gittin ya benden...
Buz kesiyor,ellerim..
Vucudumu sarıyor,yavaşca yokluğun...
Unutamadığım ve de alışamadığımdan belkide..
Ama şunu iyi biliyorum sevgili..
Unutmak ağır iyileşen bir yaradır..
Kolay kolay kabuk bağlamaz..
Acıyla kıyaslanmaz hiçbir gidiş..
Gidenden çok,kalan acı çeker..
Dilerim Allaht'an bir gün sende kalan olursun.
Ve o zaman daha iyi anlarsın..
Ve unutma...
Allah kimsenin ağlayarak kaybettiğini..
Kimseye gülerek kazandırmaz...
©dyguseli
❀