Sesler değil,çünkü onlar yoktular.
Kelimeler;
adımı nasıl tutuyorsam, öyle aklımda.
En güzeli bu diyorum size.
Anlatabiliyor muyum?
Kimin, hangi eşyanın diline yakıştırırsam benle konuşuyor onlar orada;
Yağmur altında ,
Kar üstünde,
Bıçak taşıyan ayazda,
Akla su düşüren sıcakta,
Yakıcılığı son şiddetinde soğukta
Üçüncü defadır yeni doğduğunda ayın kulağında
Hep hüzünlü bir şarkıda da değil,
Bazen,
Adı yabancı çağrılan uzakta yankılanan acıklı bir selâda.
Nereye çağırırsam şükür, gelir o
Nerede istersem benle kalır orada.
Ses... Yok...
Kelimeler...
Tek bir harfine bile ziyan getirmedim, hepsi aklımda.
Ve ben, sessizliğin söylediklerini asla unutmam.
Sen de unutma.
©sonsuz.a.y
A