Gitme...
Desem olmaz ki şimdi.
Kal...
Desem de kalamazsın zaten.
Susmak da bir seçenek tabi.
Git öyleyse.
Ama sana gitmek bile yakışsın.
Güneş gibi giderken turuncuya boya gökyüzünü.
Yaprak dökümü gibi git mesela.
Sapsarı bir battaniye misali ört toprağı.
Ya da ne bileyim,
Göçmen kuşlara benze giderken.
İnsanlar kafalarını kaldırıp hayretle izlesinler seni.
Ama hepsininki gibi geçici olsun gidişin.
Daha sonra güneş gibi doğ bıraktığın karanlık geceye.
Çiçek gibi aç o çıplak eylediğin dallara.
Kanatlarınla okşa çekip gittiğin bu sensiz havayı.
Her ayrılık kavuşmayı haber verirmiş.
Her hasret bir vuslatı müjdelermiş.
Uzaklaşmak için attığın her adım yüreğime yankılansın.
Her yerden gidersin biliyor musun istesen.
Semtten,Şehirden,ülkeden.
hatta ve hatta dünyadan bile gidersin de
Sol yanımdan gidemezsin.
Sen gitsen de yokluğunu oturturum tahta.
O yüzden için rahat olsun gideceksen.
Ölene kadar senin saltanatın hüküm sürecek bu bedene
Şimdi git.gözün arkada kalmasın
Ama lüftfen,
Unutma...
A