Bir kadın ve bir adam vardı,
İşte bu hikaye böyle başladı.
Kadın adamı çok sevdi.
Çok hatırlardı...
Ama adam çok unutkandı.
Bir gün kadın dedi ki;
Allahım onu bana unuttur,
İstemeyerek dedi bunu,
Lakin dua kabul oldu...
Adam da kadını çok seviyordu.
Fakat kadın Alzheimer oldu.
Öyle bir unuttu ki,
Kendi ismini bile!
İşte o vakit adam kendini yordu.
"Ne olur bir kere hatırla" dedi.
"Bir kere gül gözlerime",
Kadın sözünü tuttu.
Güldü gözlerine,
Ama olmadı,
Artık çok geçti...
Adam anladı ki,
Hata kendiydeydi.
Ölene kadar elini tuttu.
Kadın onu unuttu.
O ise hala kadına hasta...
Aşk sevda oldu,
Sevda her gün yasta...!
©butimar_
Z