Geceyle dost oldum, hepsi senin sayende.
Seni anlattım, dayanamadı, acıdı halime.
Şöyle bir baktı bana, dokundu kalbime.
Vazgeç dedi, değer mi hiç bu kalpsize.
Denemedim mi sanıyorsun sevgili gece,
Şahitsin, boğdu beni derde kedere.
Hata bende, inandıramadım kendimi gerçeğe.
Ne sevmeye geldi, ne de sevene.
Cesaretin yoktu, ondandı hep yazışın.
Yeterliydi dengemi bozmaya bir bakışın.
Bir gülsem beş ağlıyorum, tarifi yok acımın.
Hâlâ anlam veremedim, keder misin? aşk mısın?
Bu son uğrayışım değil, merak etme gece.
Bu kadın koşarken, daha çok takacak çelme.
Diyorsun ya bana vazgeç, kendini kahretme.
Nasıl unutayım, en güzel çiçekken bahçemde.
©muvaffak
©aynürıza
A