Unutmak, dünyanın en büyük yalanı.
Siyah üzerine pembe...
Eskisi yerine yenisi.
Şimdi masmavi bir gökyüzü,
Tamam, bulutlar bembeyaz.
Yüzünde bir tebessüm.
Bir cumartesi gecesi ya da,
Sorumsuz bir gün.
Yalnız, bir yalnızlığa bakar.
Modası hiç geçmeyen şarkılar olur ya, onun gibi.
Hani bir kaldırım taşında takılı kalır gözlerin, aklın.
Mevsimin önemi yok, bir yağmur damlası hesap sorar;
Unuttun mu yoksa ?
Hani mavi gökyüzün var ya,
Maviliğinde boğulursun.
Arkanda ki pembe duvarın boyası akar,
Ağlayınca makyajı akan bir kadın gibi.
Siyah bir duvar üzerinde yazılı isimler,
Yüreğindeki ile aynı isimler,
Yenisi ile değişen eski isimler.
Kendi yazdığını unutabilir misin ?
Unutmak dünyanın en büyük yalanı.
S