Uykuyla karışırım karanlığa
Tüm insanlar unutur sen unutamazsın
Bahar çiçekler bağışlar mezarlığa
Öylece sözlerini yutamazsın
Bir damla süzüldümü yanağına
Yağmur olur içinde tutamazsın
Çivi gibi saplandımı dimağına
kolay kolay söküp atamazsın
ben gelirim karanlığın içinden
sen kaçtıkça ardı sıra peşinden
Terleyip uyandığın düşünden
Ne yana dönsen yatamazsın
Elinde en sonunda kalan
Varsa hala yanında duran
Herkese söylenirde bir yalan
Ne yapsan kendini aldatamazsın
Ağzında çiğnediğin zehrin olurum
Bir gece terk eylediğin şehrin olurum
İçinde boğulduğun nehrin olurum
Varıpta kimselere anlatamazsın.
©opapa
O