Kürkçü dükkânında hissediyorum kendimi
Kimseler kalmamış yürekler içinde
Kapılmış herkes boş hayaller peşine!
Terk edilmiş sanki bu hanedan.
Kırık cam kapı çerçeve
Harabeye dönmüş bu kulübe
Sessizlik bile, daha sesli iken!
Yıldızlar bile kaymış gök yüzünden.
Yalnız hissediyorum kendimi
Bir başıma bırakılmış gibi
Giden gitti terk etti bizi
Kalan hayâller hanedan gibi!
Ne bir not ne de mektup var!
Hayatımız da acıdan başka yeni tatlar mı var?
Yorgun beden, halsiz kalpte ruhen;
Bizi dinleyen kimi kimsemiz mi var.!
©okanakilli
O