Öyle yorgunum ki, çığlıklarım sessiz
bağırmaya gücüm kalmadı gibi
sen hiç yardımcı olmuyorsun bu kıvranışıma
kimsenin ruhu duymazken feryadımı
sana yalvarıyorum, lütfen ver bana hayatımı
kopuyor ince ince, zarif güzelliğin benden
gözümden bir çığ misali yere batıyorsun
aklımdan narin adımlarla çıkar gibisin
bilmiyorum belki de unutur gibiyim seni
kainatı önünde diz çöktürecek olan ben
şimdi gözlerine bakmaya bile yorgun gibi
Öyle bitkinim ki anlatamam bunu sana
uykudan uyanmaya mecalim yok gibi
göz kapaklarım bitap haldeler kırpmaktan
bir şey görmeyeceklerini bilseler dahi
kalbim, kalbim o kadar yorgun ki
sanki gelmeyeceğini anlamış gibi
kulağımda sebepsizce dönüp duran aynı şarkı
uzak diyarlar gibisin sanki bana
ulaşması o kadar zor ve bir o kadar da imkansız
dalgın dalgın bakan gözlerim doldu
damla damla düşüyor hayallerim avuçlarıma
sanırım konuşacak kelam kalmadı daha
uzun lafın kısası, seni unutur gibiyim.
©çareszşair
Ç