Herkes mutlak unuttur bir gün,
Hayal kurduğunu, hayaline aldığını
Kimse diyemez ya, ben unutmam asla
Bir gün geldiğinde herkes her şeyi unuttur
Ya unutulan yada unutan olur
Farkına bile varmadan o bir gün gelmiş olur
Çabaladığın,
Yastığa her başına koyduğun da bir nebze hatırlamaya çabaladığın
Ama asla hatırlamadığın güzel, mutluluk kavramını oluşturduğun
Seni senden alıp seni başka bir hâl içine koyan ne varsa silinir
Zaman öyle bir geçer ki,
Bazen kim olduğunu unuttur insana
Hayat seni sen ile alıp sırf sensizliğe iter
Unutmak istemesen de, sürekli hatırlamak için hep aynı olaylar içinde olsan da
Bazen, o gün öyle bir geçmiş olur ki
Sadece bir mücadele içinde olduğunu
Bu mücadele esnasında kendine bile zaman ayıramadığın anladığın anda
Unutmak için çabalamak yerine
Kim olduğunu hatırlamak için yaşıyor oluyor insan
Boş verin ahırlık bir ömür de beşeri bir kavramı
Umuda erer insan mutluluk için
Mutluluğun önü ise mutsuzluğun simgesi
Beden eğilmedikçe, ne hükmü kalır
Unutmamak için değil midir. Vaktin nedeni
Zaman geçer, geçmez diyerek
Zamana şahitlik eder seherin sabahı, geçenin karanlığı
Beşer ne bilir, mücadelesi Dünya iken
Etmez bulmaz diyerek geçmez ya ömür
Her şeyin sonu ve aslı “SABIR “ değil mi?
©mazlumbiri
T