Ürkekçe yaşayanlardanım bu hayatı,
Birine zarar gelecek diye korkarım,
Onca zarara göğüs germişken,
Söyleyeceklerimi söyler
Haykıracaklarımı susarım,
Bana o kadar şey pervasızca sayılmışken.
Cesaretim yok değil,sadece ürküyorum.
Ya biz bu dünyaya ait değiliz,ya da bu dünya bize...
Ne fark eder?
Bir uyumsuzluk olduğu kesin!
Neden gidenler biz olalım kalanlar onlar?
Ürkekler de yaşayacak kükreye kükreye,
Ürkekler de savaşacak ama tatlı tebessümleriyle,
Kurallarını gücü alanın yazdığı hayatta roller yeniden dağıtalacak:
Şah piyon olacak,piyon ise şah.
Önce çiçekler dövüşecek sonra filler ezilecek.
İlla bir yarış olacaksa ürkek olanlar ipi koparıp geçecek.
Ve inanıyorum ben yine ürkerek: Bunların hepsi olacak!
Hem de sessizce,zarafetle ve haklı bir öfkeyle.
©gamliprens
G