Ürək tarlası göz ucu boyunca
Görmək olmur çəpərə söykənmiş qadını doyunca
Günəşin istisi qədər sarıdır saçları uzanınca.
Amma nə ürək tarlası,nədəki saçları getmədi yerlər dağılınca.
Ürək tarlası doludur sünbüllə xışım-xışım
Qoxusu kəndə yayılmış,xəbərsiz insanlar gəlir dağlar aşıb-aşıb
Keçə bilsək bu dəli tarlanı,gələcək küləklər
dayanmadan savaşıb
Keçə bilsə bu dəli tarlanı,çatacaq cənnətə əli qolu qarışıb,çaşıb
Ürək tarlası doludur söndürülmüş insanla.
Səsi yox olmuş gündüzün işığında,bir bayquş kimi
Sadəcə eşitməkdir söndürülmüş insan səslərini,fəryad sitəmini
Olmaz insanları söndürülmüş görmək,etdiyi fəryadı,istisini.
Ürək tarlasıdır bura keçməz yol azmışlar!
Üstündə körpü olsada,yaxın durmaz beyni solmuşlar
Sanki yolun sonu həmişə,doludur tükənən ürəklərlə
Bitdi zənn edərsən nəfəs alsan,bitməz zənn edərsən qaralarsan.
Ürək tarlası solur,ama bir bahara solur
Yarpaqlar yağış kimi səpələnir tarlaya zənbillə sakit-sakit
Yerə düşməz əsla ürək tarlası inciyər deyə
Düşməsədə solar yarpaqları,son sözü bitmiş deyə.
©alico11
A