Ne hale koydun beni bir bilebilsen
Nasıl anlatayım ki gülden usandım
Acıya hasrete alıştı artık bu beden
Yaşarken emanet candan usandım
Ahvale hacet yok göndüğün benim
Ruhu çıkmamış bedendir cesedim
Acılar icinde sızlayıp durur bedenim
Tepeden tırnağa tenden usandım
Yaş kemale erdi kırkı aştım yakın elli
Her saatim her dakikam hep senli
Karıştı ne gündüzüm ne gecem belli
Yıldızlardan aydan güneşten usandı
Ağlanacak halime hep gülesim gelir
Bu gün bu canı burada veresim gelir
Benim bu halimin sebebi yine sendir
Senin için atan bu kalpten usandım
Yıllarca bekledim gelirsindiye yolunu
Yüce Allahım köle ettisana bukulunu
Uçarken kırdı kanadını ve iki kolunu
Derdime dert katan senden usandım
Mehmeti niye hep ardından gezdirdin
Yaşarken emanet canından bezdirdin
Canlı canlı kendi mezarını kazdırdın
Öyle bir haldeyim ki benden usandım
Mehmet EMCİ 09/11/2019
©seyyah58
M