F

ÜŞENGEÇ YÂR

Sana senden daha iyi bakardım;
Üşengeç yârim.
Hastalanacak olsan sabahlardım başında.
Tüm gün mutfaktan çıkmaz,
Sevdiğin yemekleri yapardım sana.
Çocuk gibi şakalaşır,
Yeri geldi mi ciddileşir ,
Omzunda ağlar,
Omzumda güldürürdüm ben seni.
Ama şimdi kilometrelerce uzak olan bedenin ,
Bende ki ruhunu da alıp gitti .
Bu dünya bize, çok yazık etti !