Sanki köz tutmuştum çıplak ellerimle
Bir ah demek evet yakışır mıydı?
Lakin iki damla gözyaşı mıydı belirti?
Yok olmaz o da beni, utandırırdı
Senelerde kaybolmak gibi oysa ki susmak
Konuşmak belli ki yaşlandırırdı
Bulunmak gözlerle aşikar olmak
Yok olmaz,olamaz uslandırırdı
Yaşanan her neyse kabulden geçer
Yok demek yüreği sulandırırdı
Dert ile karışır yürek derbeder
Haykırıp bağırmak usandırırdı
Kimseler bilmeden kaçmak gerekir
Bir seda nifakı uyandırırdı
Seherden geceye ibret sebeptir
İbretsiz yaşantı sızlandırırdı
Kötülük kolay iyilik zordu
Arada kalması kıvrandırırdı
Madem ki iyilik o zaman kordu
Kavrulup yanması kazandırırdı
©
©sensey
S