Kendimi sürekli meşgul ediyorum.
En küçük bir boşlukta o içimdeki kuyuya düşeceğimi biliyorum.
Bu yüzdendir belki gecelerin çöplüğü.
Ama artık geceleri de boş değilim içimi dolduran çok büyük bir mutluluk,bir dal,bir ümit diye tutunduğum bir şeyler var.
Fakat bu seferde düşlemekten uyuyamıyorum.
Sanırsam tek sorunum uslanmayışım.
sevgimi de nefretimi de büyük tutuyorum.
İşin en kötü yanı bu sevgimi yansıtamayışım,yansıtmak istemeyişim.
Belki de korkularım.
Ama yine de bir huzur var "belki yeniden" diye.
Şairimsi Bir Melankolik
©semanurrr
S