belkide bu sana yazdığım son şarkı
uğruna akıttığım son gözyaşı
gecelerce çektiğim aşkın ızdırabı
avare sevgin bu kadar mıydı
terk edişin bile beni yıldırmadı
içimdeki sevginin yerini nefret kapladı
sayende öğrendim dimdik durmayı
yaram çok çabuk kabuk bağladı
heryer neden bulanık sevgili
niçin hiçbirşey hissetmiyor bedenim
acıya alışmış bir zombi misali
yarı ölü yarı diri yaşıyor cesedim
acıyor ama sen aldırma sevgili
ölüyorum ama sen kafana takma
özlüyorum ama sen ardına bakma
yastayım ama sen renkli giy unutma
bir uçurum kenarında ayaklarım sarkmakta
bir elimde silah diğer elimde bira
bassam tetiğe usulca beynim dağılsa
ve ruhum bu cesetten çıkıp kurtulsa...
©sadedi
S