Sokaklar üşütüyor ayağımı bir köşede bükülmüş bedenim üstelik ömrüm de kısa sanki ısıtmıyor içimi
Yalnızmıyım ben yoksa yanlışmıydı kendim olmam sabrım hararetli ben titrerken hiç bırakmadı ellerimi
Hayalim bir mezar taşı üzerin de su akar yolunu bulur yazılı bir kuyudur bu yusuf olarak girmek gerekir
Çocukluğum taş atmayı bilmedi yalnızca akar dı zaman gibi yaş gibi bundan dır güldüğümü hatırlatmaz biri. . .
E