Üşüyorum
Bu yalnızlık denen illet
üşütüyor yüreğimi
anılarımı Terkediyorum
her gece
kalbimden koparamıyorum seni
tel tel acıya acıya
kahrediyor beni sensizlik umutlarım devrik Gönlüm Yıkık gittikçe esir oluyorum Yalnızlığa sensiz geçen gecelerin sabahına uyanmak ne zor bir bilsen
Hasretin Bağrımda yara
Gözlerin gözlerime
Sürgün olmuş Yar
Aşk adına ne varsa
terk edip gitmiş beni
yalnızlık yoldaşım olmuş Üşüyorum üşüyorum Yar
Yalnızlık dedim de
Sahi sen de Üşüyor musun avutamaz olur musun
sen de yüreğini
Senin de yanar mı kalbin
uğrarım sana da Yalnızlık
üşüyorum ben
sensiz her gece Üşüyorum
Bu yalnızlık ki seni bana yazdıran Gözlerine bakmadan
Yazdığım her satır
bin ah ediyor Şimdi
Sensizliğe mahkum
olmuş yüreğimle
Bu kaçıncı bitişim Hasretine Bu kaçıncı şiirim
Dinmiyor
sol yanımdaki yokluğunun Sızısı Ben Her Gece Üşüyorum üşüyorum Yar
Y