Hidayet ormanına, bir Fidancık ekmemiş.
Yetime, Fukaraya. bir iyilik etmemiş.
Beyhudeye yaşamış, ömrü boş yere geçmiş.
Taş Yürekli zatlara, güzel İnsan diyemem.
Adı anınca korku, Düşerse Gönüllere.
Çatık kaş bakıyorsa, Kıyıyorsa Güllere.
Adalet hususunda, düşmüş ise Dillere.
Zorba, zalim Kişiye, iyi İnsan diyemem.
Garibanın saçını, okşamazsa elleri.
Dostunun Namusuna, bakıyorsa Gözleri.
Kabe üstü Kalpleri, incitirse Sözleri.
Böyle sağ ölülere, ben bir hayat veremem.
Fırsat geçince ele, Canlara kıyıyorsa.
Aşikare, bilerek, Kul hakkı yeyiyorsa.
Zavallı acizlere, güç edip vuruyorsa.
Bu İnsandır hiç demem. utanırım diyemem.
©haznicetin
H