Uyan

Çatlamış dudaklarımda ve kirli sakalımda hüzün var.
Aşkın katili toplumda acaba bana da mı bir yer var?
İhanetim kendime, manasız geçen her saniyede.
Canım can olmaktan çıkınca mı bir değeri var?
Yarım insan! Diril rahat ama kanlı, pis topraktan.
Yeni limanlara dayan, uyan bu ruhun fütursuzluğundan.
Uzaklaş seni saran sargılardan ve sıvış artık karanlık odadan.
Sen bu musun ey yüce ve güçlü insan?
©