Bir çilem var ki ancak bu ahir zamanlara mahsus,
Ruhun tükendiği yerde dermansız beden suskun us,
Her özgürlük arayışımda kaldım daha da mahpus,
Uykularım değil de artık, uyanışlarım kâbus...
Derdime gülen hayatım yaralarıma basar tuz,
Sözüyle ısıran kullar gözümde köpekten kuduz,
Çektiğimi görse alev erir, ayaza düşer buz,
Uykularım değil de artık, uyanışlarım kâbus...
Sözler samimiyetsiz bakışlar donuk herkes ruhsuz,
İnsanlık olmalı insan olana en elzem husus,
Yoksa cümle alem bilinmeze hapsoluruz,
Uykularımız değil de uyanışlarımız kâbus...
©1naifsair
1