Zihni yorar şu kör, kara düşünce..
Korku siner ruha, karanlıklar çökünce..
Dizilir yine kelâmlar, gönüle hece hece..
Sesler kesilir, yalnızlığın eşiğidir gece..
Uykuları unutur; âmâ olmuş gözler..
Bu gönül, her gece bekleneni özler..
Yalanmış sevdâlar, sâhteymiş sevgiler..
Unutulmuş bu yürek, unutulmuş vaatler..
©aftab-ru
F