Bu şehirde köpekler, bu gece uyumadı.
Güneş doğana kadar, durmadan havladılar
yorgan döşek yatanlar, onları hiç duymadı.
Benim gibi geceyi, uykusuz ağladılar...
Köpekler bir ağızdan, havladı bütün gece.
Bende soğuk gecede, sabaha dek ağladım.
Her gece bana uğrar, bir çekilez işkence.
Çok gece bu şehirde, uykusuz sabahladım.
Çareleri tükenmiş, dertler çıkar karşıma.
fasılasız her gece, yakama yapışır lar.
Zehir satan tezgahlar, kuruluyor çarşıma.
Beni delirtmek için, Aklıma karışırlar...
hazni çetin.
©haznicetin
H