Yine bir yolculuk vakti daha bavulumu alıp çıkan ayrılıklar da burnumun direği sızlar
çıkıyorum ama bırakamıyorum gözüm arkada kaldı eşyalar hazır kaçıncı yolculuk bu
Yavaş yavaş telaşım gecenin
sessizliğinden esip savuran fırtınayla ay ışığı
'na karışıp karanlıkta kalsak ta birbirimizi aydınlatırız bu bir şaşkınlık
sağır olan yüreğimi aydınlatan yansıyan
aşka rağmen huzura
diz çöken
içimdeki seslerin arasında can çekişirim
kendini unutulmuşlar mezarlığında kimler var
ne anılar yatar biribirimizi
bulurmuyuz toprak toprak üstünde kalmadığı zaman tek vücutta
neler duydum neler gördüm
mevta olacak bedeni çürüyecek
toprağın da nurlar akar
gömmek için bu savaş yok etmeye
razı sanki heran her gün bir zülüm var
seni de beni de içine alacak ne yazıkki
bu terk edilmişlik duygusundan da bir gün
yitireceğim kendimi bulacağım dağların da kepezin şiirine tutunurum
şiir bizim sonuçta eskiden beri yad ederiz
susturmak içindekileri varlığıma katma değer
görmezden geliyorum kendimi bile
çoğu zaman yokmuşum gibi susturdum içimdeki
veryansınlarini
vazgeçtim gurumun ayak altına alması ilk defa
içime sığmadı
böyle iyiyim güzel
Ölmek dediğimiz ruh beden mi olur
sanır acaba o ölüler sadece insan
kendine zarar ben de varım
kulağımda çalkantılari duymuyorum
hatta aramasınlar özlem duymasınlar
bu sefer hem fikiriz nasılsın iyimisin ler den
sonra kaç defa sordun ki sorarlarsa ben değilim o
diyeceğim
sankilerin beklentilerin çığlığında beni
bulamazsınız
uzanmış sere serpe yatıyorum nehir kenarında
sımsıcak
dinlemeliydiniz bin cefa harcarkem
kendimi yuttum
kendi içime gömerken kıyamadıgim
kadar kıydınız ya
şizofren rahatsızlıklar içerir çoğu kurgu değil şiirlerim bile psikoljik travma içerirdi
vücuduma narkoz işlemez artık uğraşmayın
hasta yatalak ta sen halim zaten
yutak borusundan geçen
bir yutak olmak için yutkunan varmı
ağır sözleri de içime koyacağım öyle duygu salım batmaz tabi bir evi var kalacak yeri var defalarca kovulduğu adreslere çıkmaz yolum
Artık beni sorarsanız eğer beni unutmak ta uyutmak eşdeğer
©ebrulimsi5
E