Bir bavul dolusu hüzün, bir kalp dolusu duygu, Yolculuğa çıkmak üzere, ruhumda bir tuhaf huzursuzluk. Geride kalan her şey bulanıklaşıyor, anılar birer birer siliniyor, Uzaklara gidiyorum, bilinmeyene doğru adım atıyorum.
Neden gidiyorum? Belki bir kaçış, belki yeni bir başlangıç, Belki de kendimi bulmak için, sonsuz bir arayış. Bilmiyorum ne var beni bekleyen ufukta, Ama biliyorum ki, bu yolculuk beni değiştirecek.
Gözlerimi kapatıyorum, derin bir nefes alıyorum, Rüzgarın yüzümü okşadığını, güneşin tenimi ısıttığını hissediyorum. Her şey değişiyor sanki, ben de değişiyorum. Yeni kokular, yeni sesler, yeni yüzler sarıyor beni.
Korku mu var içimde? Evet, var. Ama heyecan da var, umut da var. Belki de bulurum aradığımı bu diyarlarda, Belki de huzuru bulurum, belki de aşkı.
Yolculuk devam ediyor, ben de yürüyorum. Her adımda yeni bir dünya keşfediyorum. Geri dönmek yok artık, gidebildiğim yere kadar gideceğim. Belki bir gün geri dönerim, belki de dönmem.
Önemli olan bu yolculukta yaşadıklarım, öğrendiklerim. Kendimi tanıdım, sınırlarımı zorladım, korkularımla yüzleştim. Daha güçlü oldum, daha cesur oldum, daha özgür oldum.
Gitmek zor bazen, vedalaşmak zor. Ama her gidiş, yeni bir başlangıç demektir, unutmayalım. Uzaklara gitsek de, bir köşemizde hep o yer kalacak, O güzel anılar, o yaşanmışlıklar hep bizimle olacak.
Yolculuk bittiğinde, arkamı dönüp bakıyorum. Geride kalan her şeye veda ediyorum, kucaklıyorum yeni güneşi. Uzaklara gittim, evet. Ama en önemlisi, kendimi buldum. Ve biliyorum ki, bu sadece bir başlangıç...
©hasanbey.
H