Uzaklarda aranır,
Yalnızlığa neşter vuran o tebessüm,
Dün hayatla, sessizlikle görüştüm,
Vakit geçer, onca çiçek sararır.
Ben ise sevgi bahçesini çürüttüm.
Ay ışığında, yıldızlar gözlerinden mahrum,
Sen artık ne o şarkılarda geçen papatya,
Ne de bu mevsimde açıp gülen zakkum,
Yokluğun hasretle birleşen bir pranga,
Ben ise aşkın parmaklıklarına bir mahkum
Kalbim teslim edilmiş sanki tozlu raflara,
Sen güneş açmadı diye kahır ederken günlere,
Ben ise yoksun diye küstüm haftalara,
Madem dikensin, dokunmam güllere,
Çıksın artık bu şair, sükûnetle yarınlara.
Dallarından hüzünler akarken bir ağacın,
Ben onu şiirlere yazar duygulanır,
Seninse görmezden gelmektir amacın,
Ve akan gözyaşları artık bulanır.
Aşk sessizliğidir kaybedenin
Sonsuz mutluluğudur bulanın.
©pessimist_
G