Yine sığmıyor bu ruh bedene ,
Göğüs kafesim sanki bir hapishane ,
İnan çok yapmacık ,
Çevremdekiler .
Nefes alırken boğuluyor ,
Can çekişerek ölüyorum .
Dayanıyorum ,
Ama hergün parçalarımı ,
Yerden topluyorum .
Kırıldıkça kırılıyor ,
İncindikçe inciniyorum .
Aynı dili konuştuklarım ,
Aynı mekan ve zamanı paylaştıklarım ,
Yabancılaştıkça yabancılaşıyor .
Her zaman doğruyu arıyor ,
İnceliklerin içine ilmekler dokuyorum .
Düşüncelerimi hassas terazide tartıyorum .
Terazisi bozuk tüccarlar terazime saldırıyor ..
İncelikleri geçtim, ahlak dahi ,
Güneşin en parlak zamanında ,
Gün ortasında ,
Kaybolmuşcasına görülmüyor ,
Kör gözler her yanı sarıyor ,
Artık uzaklaşmak istiyorum ...
©hamuşcuk
H