Soğuktur ilk yağışı yağmurun..
Ellerin soğuktur yine..
tırnak geçirilmiş
parmak boğumların
kaybolur...
Sırtına geçirdiğin
gökyüzü bulutlu..
Yapraksız ağaçların diplerinde birikiyor
özlemlerin...
Ölmeye yakın
bütün kelebekler..
Ölmeye yatkın
bütün kelimeler..
Soğuktur o şehir..
Hüzne boğulmuş gülüşün,
nefesimin giyotini...
Ve rüzgarı serttir
havadaki ıslaklığın
teninin uysal kokusu gibi.
Yolunu bulur gölgeler en sonunda
ellerinin görkemsiz
ve dingin çabası kalır geriye.
Kazıdıkça kırmızısı yeşerir alnımızın.
neme lazım
Bir mevce boyu bile yol alamamışım.
Her şey son bulur
kışlada zahiri bir güven
ve sabahın soğuk nefesi kalır yalnız
geride kalanları bir kez yaşatmak uğruna
Sonra gülüşün kalır
bir çarşamba sabahı gibi
muhacir çiçeğine hasret.
©aspidistra
A