Sevgili…
Ben çocuksu ışıltı bulaşmış gözlerini, ta uzaklardan yüreğime dokunmanı, beni başka dünyalara alıp götürmeni sevdim…
Sen sustukça sana susamayı, sana doyamamayı, doyulmaz olmanı sevdim…
Gözlerimin ‘’Sen’’ diye dolmasını, canım deyişinin içimi ısıtmasını sevdim…
Ben en çok seni sevdim seni özledim…
Her gittiğinde gözyaşlarımla yıkadım dünyayı….
Seni her bulduğumda yeniden döndüm hayata….
Yüzünü görmediğim, varlığını hissetmediğim hergün ben bir öldüm…!
Çok sevdim..!
Ben seni çok başka sevdim..!
Kimseyi sevmediğim gibi sevdim…!
Yanında olmasam da..!
Sana dokunamasam da..!
Kokunla içimi dolduramasam da..!
Seni uzaktan sevmek zorunda kalsam da..!
Seni çok başka sevdim...
Alıştım dersem yokluğuna sakın inanma...!
Henüz alışamadım.
Değişmedi bende hiçbir şey.
Ben hala tam istediğin gibiyim...
Yalnızım, mutsuzum...
Hala sol yanımda duruyor acım...
Birkaç mevsim daha sürer bu acı...
Birkaç yaz daha...
Ve hala bu kadar yanıyorsa canım ne kadar unutabildiğimi sen düşün...
Ateş olmayan yerden duman çıkmaz sevgili...
Şayet gözümde, gönlümde, tütüyorsan içimde yanıyorsun demektir..
Mahir Erbay Ateş
©melikex06
M