Var olduğumuza bile ;bazen. Kim inanır?
Ne var elimizde dayanak?
Bir yaşamak var zihinde:
O da yarım yamalak...
Buralarda bazen çoğul olarak,
Öyle hızlı geçer ki zaman...
Bir çiçek solar;
Bir keklik can verir dağlık alanda,
Farkına bile varılmadan...
Avcının biri; bir bülbülü öldürür!
Söz söylenir çığlık olur,
Ses yankılanır;
Rüzgâr alır götürür...
Hüzün deriz, akşamüstlerine...
Akşam oldu muydu çökeriz balkonlara.
Balkonların duvarları çatlak,
Duvar derzlerine balkonların;
İzmarit basarız.
Sabah olmadan bazen; işe gideriz sonra.
Buralardan bazen gidesimiz;
Ama öyle bir tutar ki...
Yalın ayak, yarı çıplak sokaklara düşeriz.
Durup durup varoluşu sorgularız ya;
Bomboş bir uzayda olmadığımıza bizi;
Kim inandırabilir!
©münircndar
M