ÜZÜLDÜM

___//FATİH ŞAİR __//
ÜZÜLDÜM
El gözüyle baktım da şöyle bir son halime
Sevdasına başımı eğdirene üzüldüm
Kilit vurup gönlüme,ağzımdaki dilime
Yanağıma yaşımı değdirene üzüldüm...
Yüreğine kendimden bir eksik görmedim ki
Koştum yoruldum kaldım murada ermedim ki
Sırdaş sanıp sırrımı ellere vermedim ki
Yumruk yumruk göğsümü dövdürene üzüldüm...
Küfür, lanet bilmezdim gül kokardı sohbetim
İçimde eritirdim yok olurdu nefretim
Her şeyden üstün idi hayâm, huyum iffetim
İsyan edip ard arda sövdürene üzüldüm...
Herkesi kendim gibi bilmekmiş tek kusurum
Bu yüzden kaçtı benim uykularım huzurum
Düştüğüm yer ne bir dağ ne bildiğin uçurum
Henüz ölmeden kefen giydirene üzüldüm...
___//FATİH ŞAİR___//
©fatihşair