Unutulsun diye değildi çiçekler ve yollar.
Yakıp yıkmak için yaşanmadı
Yakılan ve yıkılanlar.
Bir ağacın gölgesinde yaz günü üşürdük.
Ağacın meyvesi hüzün ve acıysa ne zordur geceleri bi ayrı kokan yazlar.
Meğer ne çok yokluk varmış
Günler ne uzunmuş
Sesler öylesine
Kuşlar sadece uçmaktan
Sokaklar sadece geçmekten ibaretmiş.
Bu hayatın büyüklüğü hayallermiş
Yoksa her şey öylesine işte
Bahsi geçen çocuklar ve çocukluklar
Kaplarından taşıp kirletimiş
Yine aynı çocukların bir kaç beden büyüğünü
Bizi ayıran da bizden geri kalan değil de
Bizden geriye bırakamadıklarımızmış ya
Bunu öğrenince öylesine düşmüşüm
Olmasa da olurluğuma.
©öylesine1i
Ö