Zan yok, kederin kendisi bu hırçın,
Divane sokaklarıma hasret yağmış.
Şu dağları mesken tuttum sana,
Yine gül, üzülme yârem.
Medeniyetler gibi batarım yerin dibine,
Deryalarıma ateş düştü kor oldu.
Karanfil takınmış düşüyor şelale,
Hasta kalb-i harap bitap mı ne?
Ahkâm keserim yalnızlığın edebine,
Yine takınmam ben bunları,sen gülümse
Gül ki simalarında biriksin saadet,
Yine gül sen, üzülme yârem.
©helin_k.
H