Bir günün gün batımıyla, güneşin güne vedasıyla, sende bana veda etmiştin. Her günümüzün o güne dair birçok seninle hatıralarımız vardı. Hatıralar bende kaldı, sende kalan benim bir tek hatıram, sana gönül verip gönlümü sana bağlamamdı. Kadir kıymet bilmedin, çekip gittin. Çok görmedim senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
Her insanın bir gönül yıldızı var, sanma ki ben sensiz hep bir karanlığa boğulup kalacağım. Sen olmasan da, sensiz de beni aydınlatacak, benim bir ömür yıldızım var. Yıldızım sensizde her bir geçemide beni de aydınlatır. Yıldızım kaymadıktan sonra, ben sensiz de yaşarım. Senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
Eğer ki mutlu olacaksan, sende benden git. Gidene üzülmem, senden bana gelene üzülmem. Özlemin, hasretin yürek yangını, dinlemem. Yolunu dahi gözlemem, bir gün bana geri döneceğini hiç beklemem. Her bir şeyi haktan bilirim, senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
Gün gelir dolunay ikiye bölünür, her biri bir yan gider. Yıldızlar dahil bir bir kayıp, semavatı terk edip gider. Gök arza, arz semavata veda eder. Senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
Şu cennet misali yalancı dünyaya gönül bağlayıp, hiç ölmeyecek gibi yaşayışımız var ya. Gün gelir, ömrüm dediğimiz ömrümüzde, bizi bir gün terk edip, bizden gider. Senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
Yaradan, yarattığı bütün yaratıkların yaratılışına bir ömür biçmiştir. İllaki baki Allah'tır, her bir şeyin acısıyla tatlısıyla, sevinciyle hüznü, kederiyle son bir vedası vardır. Senin bana veda edişine üzülmedim ki, sevgilim.
©hasanbey.
H