Geldiğin gibi gönül hanemde kal derim. Gidenlerin izine pek raslayamadım gönül hane, Dedim. oldu bir viran hane giden gidene, Gidersen kal diyemem kalırsan sana bir cift Sözüm var verecek başka bir şeyim yok bir gönül Muhabbet nezdinde bir sohbetim olur o güzel. Sultan gönlüne gidersen kal diyemem kalırsan Sevinirim gidersen üzülürüm.
Yok sevgiden başka bu fakirhane gönül Soframda sana ikram olarak vere bileceğim, yürekten bir Kuru ekmeğim bir kuru soğan, bir kase corbam var dahası gönül ateşiyle demlenmiş.
Sevgiyle sunulmuş huzurla yudum yudum. başbaşa içilecek bir de sıcak çayım var gidersen kal diyemem kalırsan sevinirim gidersen üzülürüm.
sana vereceğim bir matara su bir ekmek birde kuru soğan gideceğin yol pek ırak ac susuz. kalmıyasın gönlüm dostun ac susuz kalmasına vicdanım el vermez aklım sende kalır gidersen kal diyemem kalırsan sevinirim gidersen üzülürüm.
Yol gecen hanı gibi hep bu gönlüm Haneme geleni pek razı edemem çünkü fakirin gönlü zengin malikanesi ise fakir olur
Her gelenin gözü dünya zinnetine bakar kalpteki zinnet'i gözü körler göremez kör gözlere de rıza gösterdim kalman için gidersen kal diyemem kalırsan sevinirim gidersen üzülürüm.
©doğukan01
H