İnsan,
sürünüyor, yürüyor, koşuyor,
hatta bazen de uçuyor,
Neşelenen, öfkelenen, silen, silinen
Bir seyir ortasında öylece akıp giden
Geliyor, gidiyor, bir amaç uğruna oyalanıyor
Yaşarken ölüyor,
ama ölürken yaşayamıyor insan!
İnsan,
aynı resimde farklı renklere bürünen
Ölümsüzlük denklemi
içinde bir garip bileşen
Kendisiyle çelişen, acıyla gelişen
Kimi semadan habersiz,
kiminin kanadı yaralı
Farklı farkı olan tek özdür,
Ezelden verilen bir sözdür
Sürünüyor, yürüyor, koşuyor,
hatta bazen de uçuyor,
Yaşarken ölüyor,
ama ölürken yaşayamıyor insan!
Okuyan,iş bulan,aile kuran,
Yada bunları düşlerken
bir fark yaratan
Mana içinde maddedir,
Madde içinde de geçen her bir saniyedir
Meleğin iradesi, şeytanın gayesi
"Tanrının zamanın içine bıraktığı yeisidir" insan.
Öğreniyor yani unuttuğunu hatırlıyor,
Ama bir suyun başında seraba dalıyor
Yaşarken ölüyor,
ama ölürken yaşayamıyor insan!
İnsan,
kendisi hayat, hayatın kendisi
Her şeyde tek neden
Kendi kendini var eden
Dinlediğini söyleyen,
söylediğini dinleyen
Diyalektik ile hareketlenen
Yaratılışın kederli acısı
Kendisinin yansıması
Yani uzun lafın kısası...
Sürünüyor, yürüyor, koşuyor,
hatta bazen de uçuyor
Yaşarken ölüyor,
ama ölürken yaşayamıyor insan!
©şair_zanta
Ş