Canım
uzun yürüyüşler
uzun sohbetler çekiyor.
Gitgide büyüyor içimdeki bu ağırlık.
Haydi sen de gel benimle,
bu şehirde bize yer yok artık.
Fabrikaların makina dumanları,
mutsuz doğan çiçek tohumları,
kandırılan sahil martıları,
medya da gösterilen formalite sevdaları,
en üzücü de
insanların samimi olmayan kahkahaları
beni bir kuyunun aşağısına atıyor.
Canım hep susmak çekiyor.
çok yazık...
Bu şehirde bize yer yok artık.
©güneşgoksu
S