kemiklerimin bile birbirinden ayrıldığı andı...
nasıl unuturum diye yıllarca cabaladığım,
ama başaramadığım andı...
nasıl unutabilirdim ki!!!
sancısını çekip toprağa verdiğim andı...
adı üzüntü kaldı
her gün zihnimi kurcaladı
yüreğimi dağladı...
adı üzüntü kaldı
oysa yaşasa adı evlat olacaktı...
©gülayça
G