H

Vahayfa... ( Kaldır düşlerimi)

Ah Vahayfa...
Kaldır düşlerimi Vahayfa...
Bir aşığı mecnun eylemeden
Çöl izinde kendimi kaybetmeden
Leylasını bulup beyhude olmadan
Ölümün kucağında ölmeden
Kaldır düşlerimi Vahayfa...
Seslenişler kaldırımlarda çürümeden
Sokaklar kuytulara sokulmadan
Zamanlar kendisiyle yarışmadan
Yaşam beni uzletten çekmeden
Dilimde hala sözcükler bitmeden
Kaldır düşlerimi Vahayfa...
Anaların çaresizliği gözüme ilişmeden
Gökyüzüne matemler yükselmeden
Yeryüzü, kahrı kederle demlemeden
Çocuklar sahipsiz kalıp ağlamadan
Toprağa mezar, mezar bebekler dolmadan
Kaldır düşlerimi Vahayfa...
Gafletin uykusunda ecelim gelmeden
Ben asiyim isyan rengine bürünmeden
Müptela bir aşkın ateşine tutuşmadan
Küflenmiş duygular beni sarmadan
Şu yüreğim hala bende dururken
Kaldır düşlerimi Vahayfa…
Kuyulara düşen Yusuf olmadan
Züleyha’dan maraz sarkmadan
Siyah ile beyaz birbirine girmeden
Hayaller bana beddualar etmeden
Mezar taşıma “el fatiha” yazılmadan